به گزارش خبرگزاری حوزه، استاد تراشیون در تبیین علل گرایش به حیوانات خانگی، بر نقش مخرب خلأهای عاطفی تأکید کرد و راهکارهایی همچون فرزندآوری و گسترش روابط فامیلی را برای برونرفت از این چالش ارائه داد.
پرسش:
چرا در انسانها، گرایش به حیوانات در حال افزایش است؟!
پاسخ:
گاهی اوقات میبینید به قدری پیوند و عاطفه بین شخص و مثلاً یک پرنده مانند «عروس هلندی » زیاد میشود که وقتی این پرنده از آنها دور میشود یا میمیرد، دچار افسردگی و پژمردگی میشود.
چون آن ارتباط عاطفی بین اعضای خانواده به خوبی شکل نگرفته است.
گاهی حیوان میآید این نقش را ایفا کند.
اگر نتوانیم این مشکل را حل کنیم، روز به روز از هم دورتر میشویم.
زمانی میرسد که به قدری دچار خلأ عاطفی و تنهایی میشویم که از صدای وزوز یک مگس در خانه لذت میبریم؛ یعنی وزوز مگس قرار است ما را از تنهایی در بیاورد.
و متأسفانه عده ای برای بیرون آمدن از تنهایی به نگهداری سگ روی آوردهاند.
در آموزههای دینی نگهداری سگ مگر در دو مورد نهی شده است.
در این زمینه امیرالمؤمنین علیهالسلام میفرماید:
"در نگهداری سگ خیری نیست، مگر در سگ شکاری برای نگهبانی و سگ همراه گله گوسفندان."
شما نگاه کنید گاهیاوقات همین که بین همدیگر آن ارتباط صمیمانه و عاطفی وجود ندارد، گرایش به بیرون از محیط خانه چقدر زیاد میشود.
اینکه بنشینند در ماشین و در خیابان دور بزنند دلشان باز میشود؛ یعنی کنار همدیگر دلشان باز نمیشود. این نشان میدهد ما نتوانستیم آن ارتباط عاطفی را برقرار کنیم.
حال برای برون رفتن از مشکل، تعدادی راهکار ارائه میگردد:
ارتباطات اجتماعی فرزندانمان را تقویت کنیم.
زمینهای را فراهم آوریم که از کنار یکدیگر بودن لذت ببریم.
وابستگیهای عاطفی را افزایش دهیم.
فرزندآوری و تعدد فرزندان در محیط خانه راهحل مناسبی است.
روابط فامیلی را گسترش دهیم.
با همسایگان بیشتر رفت و آمد کنیم.
با محیطهای جمعی و خصوصاً مذهبی مانند مساجد و هیئتها بیشتر مأنوس بشویم.
پویانماییها و فیلمهایی که ارتباط بین انسان و حیوانات را پررنگ نشان میدهد محدود کنیم.
منبع: پایگاه حفظ و نشر آثار "استاد تراشیون"










نظر شما